Klavye ve ben…

Yaklaşık 1 haftadır PTT ile uÄŸraşıyorum. En başından yazacağım…BeklediÄŸim 1 paket var ve bunun için oturduÄŸum yer Levent PTT’ye baÄŸlı olduÄŸundan oraya gittim. Derdimi kapıda bulunan güvenliÄŸe anlattıktan sonra en son giÅŸeye yönlendirildim. GiÅŸedeki görevliye derdimi anlattıktan sonra aldığım yanıt “içeriye geç oraya sor” oldu. Neyse geçtim içeriye içeride oturan bey ile diyaloÄŸum;

- Merhaba bir paket bekliyorum şurada ki bey beni size gönderdi.
- Paket bekliyorsunuz demek, ne güzel.
- …. (Bende duygularımı sizinle paylaÅŸmaya geldim zaten) Neyse ben size barkod numarasını vereyim bi bakabilir misiniz?
- Onu 3. kata soracaksınız.
- Peki teÅŸekkürler…

Neyse çıktım odadan ama etrafta merdiven yok! Geri döndüm odaya.

- Pardon 3. kata nasıl çıkacağız?
- Binadan dışarıya çııp binanın etrafında dönün, yangın merdiveninin yanında küçük bir kapı var oradan girin 3. kata çıkın.
- Yangın merdiveni mi? Peki teÅŸekkürler…

Çıktım dışarıya binanın etrafında dönerek yangın merdiveninin yanında bulunan küçük kapıya ulaştım. Bir an inşaatta zannettim kendimi. Etrafı küf kokusu ve nem kaplamıştı, penceereden içeriye sızan loş ışığın altında katları çıkmaya başladım.

1. Kat: ArÅŸiv
2. Kat: Demirbaş odası
3. Kat: Çay ocağı!

ÅžaÅŸkınlıkla girdim 3. kattan ve çay ocağının yanında bir masada bilgisayarda bir ÅŸeyler yapan bir bayana yaklaÅŸtım. “Beni aÅŸağıdan gönderdiler bir paket bekliyorum barkod numarasını vereyim size kontrol edebilir misiniz” dedim. Bayan peki dedi ve internetten sorgulama yaptırdı. Hiç bir ÅŸey söylemeden elini uzattı ve elimde bulunan kağıdı alarak, elinde tuttuÄŸu bir brine bantla yapıştırılmış kırmızı ve mavi tükenmez kalemi kullanarak bir ÅŸeyler yazdı ve geri verdi. O sırada çaycı bayanın yazdığı yazıya bakarak o numarayı verdini ama Musa Bey yerinde yoktur dedi. Kendimi kamera ÅŸakasında gibi hissetmeme engel olamadım ve “bu telefon numarası mı?” dedim. Bayan “Evet” diye cevap verdi. TeÅŸekkür edip merdivenlere yöneldim. Bu sırada aÅŸağıya doÄŸru 4 kat inmiÅŸim yanlışlıkla bodruma geldim. Hatamı telafi edip 1 kat daha yukarıya çıkarak binadan uzaklaÅŸtım.

Telefon numarasını aradım ve Musa Bey gerçekten yerinde yoktu. Operatöre baÄŸlandım ve derdimi anlattım, telefondaki bayan “ben sizi paket servisine yönlendireyim” dedi. “Peki” diyerek bekledim. Karşıma yeni bir bayan çıktı. Telefonu “Evet” diyerek açtı. Neyse derdimi anlattım kontrol etti ve “Henüz gelmemiÅŸ iyi günler” dedi. Aynı ÅŸekilde cevap vererek telefonu kapattım.

Sonraki 2 günü yazmıyorum. Bugün olanlarla devam edeceğim.

Ä°nternetten barkod numarası ile sorgulama yaptım ve paketin Ä°stanbul Paket Dağıtım Merkezi’nde olduÄŸunu öğrendim.

Aynı numarayı bulamadığım için 444 1 PTT’yi arayarak ulaÅŸmaya çalıştım. Ancak telefon sürekli meÅŸgul çaldı. Nasıl müşteri hizmetleri hiç anlamadım. Böyle olmayacak diyerek eski numarayı aramaya koyuldum ve buldum. Operatöre baÄŸlanarak çıkan bayana derdmi anlattım beni gene bir yerlere baÄŸladı. Neyse baÅŸka bir bayan çıktı derdimi tekrar anlatım ve bana verdiÄŸi yanıt ve konuÅŸmamızın bir bölümü ÅŸu ÅŸekilde;

- Henüz merkezimize böyle bir paket ulaşmamış pazartesi arayın.
- Ama internetten sorguladım ulaştı görünüyor bu paket postaya verileli 13 gün oldu.
- Yok ulaşmamış, ulaşmış olsa ben burada görürdüm.
- Ä°nternette bulunan bilgiyi kim giriyor?
- Bilmiyorum bende görünmüyor.
- Neyse iyi günler..
- Size de…
—————-
Uzun lafın kısası. Bir yere posta ile paket yollmayın elden teslim edemiyorsanız kargo ÅŸirketlerine yönelin yoksa emin olun arada bulunan fiyat farkını karşı taraf zaten telefon ve yol parası olarak fazlasıyla karşılıyor. Paket bekliyorsanız fiyat farkını cebinizden verin ama kargoyu tercih edin. Allah kimseyi böyle durumlara düşürmesin…